Anneriek van Heugten
Kinderboekenschrijver

Welkom!
Lorem ipsum
sed ut perspiciatis unde
sed ut perspiciatis unde

Over mij
Lorem ipsum
sed ut perspiciatis unde
sed ut perspiciatis unde

Boeken
Lorem ipsum
sed ut perspiciatis unde
sed ut perspiciatis unde

Z.E.S.
Lorem ipsum
sed ut perspiciatis unde
sed ut perspiciatis unde

Lezingen
Lorem ipsum
sed ut perspiciatis unde
sed ut perspiciatis unde

Vragen
Lorem ipsum
sed ut perspiciatis unde
sed ut perspiciatis unde
Jens en Lin
Terugblikken
Spik & Spek
Spannend!
Samenleesboeken
Aan de rand van de stilte
Overige boeken
Aan de rand van de stilte
Parijs, 1843. De veertienjarige Patrice is de zoon van een klarinetbouwer. Hij bereidt zich voor op een muzikale carrière als eerste klarinettist bij de  Opéra. Een ontmoeting met Adolphe Sax, de Belgische uitvinder van de saxofoon, zet het leven van Patrice op zijn kop. Al bij de eerste klanken verliest hij zijn hart aan het nieuwe instrument en hij wil niets liever dan leerling worden bij Sax. Maar zijn vader en de andere Parijse instrumentenmakers moeten niks hebben van de nieuwkomer uit België. Op allerlei manieren proberen ze Sax te dwarsbomen. Patrice wordt tot hartverscheurende keuzes gedwongen. Als hij zijn hart wil volgen, zal hij zijn opleiding, toekomst en zelfs zijn plek in zijn familie op het spel moeten zetten.
Uitgeverij Clavis, ISBN 978-90-4482-323-3, 190 blz.


Feiten en fictie
Dit boek is een mix van dingen die wel en dingen die niet echt gebeurd zijn. Patrice en zijn beste vriend Jean en hun families heb ik verzonnen, net als de boekhouder Gérard en zijn dochter Madeleine. Adolphe Sax zélf heeft natuurlijk echt bestaan en hij is echt de uitvinder van de saxofoon. Ook de andere instrumentenmakers, componisten, kunstenaars en musici in het verhaal hebben echt geleefd.

Adolphe Sax
Sax werd op 6 november 1814 geboren in Dinant, België. Eind 1842 ging hij naar Parijs en begon er een instrumentenatelier. Hij had veel succes, en dat wekte de afgunst van de andere instrumentenmakers. Op allerlei manieren probeerden die hem dwars te zitten: arbeiders werden weggekocht, grondstoffen gestolen, spullen vernield en instrumenten vervalst. Sax werd meerdere malen opgelicht, bedrogen en bedreigd, zijn atelier werd in brand gestoken en er werden zelfs pogingen gedaan om hem te vermoorden. Al deze dingen vind je ook terug in het verhaal, want Patrice maakt het als leerling van Sax allemaal van dichtbij mee en... hij wordt er zelf in zekere zin ook het slachtoffer van.

Hieronder: Het atelier van Adolphe Sax toen ... en nu.

Waarom 'Aan de rand van de stilte'?
De titel van het boek heb ik niet zomaar gekozen. Die heeft alles te maken met de saxofoon (op de foto zie je trouwens de oudste bewaard gebleven saxofoon ter wereld, uit 1846!).
Het is een regel uit een tekst van Hector Berlioz, een klassieke componist en een vriend van Adolphe Sax. Hij beschreef het geluid van de saxofoon als volgt:

test'Zijn belangrijkste verdienste is volgens mij
de gevarieerde schoonheid van zijn toon,
nu eens ernstig, dan weer kalm, gepassioneerd,
dromerig of melancholisch, of onbestemd
als de zwakke echo van een echo,
het vage geklaag van de wind in de bomen,
of beter nog, als de mysterieuze vibraties van een klok,
lang nadat ze werd geluid.
Er bestaat, voor zover ik weet,
geen enkel ander muziekinstrument
met deze merkwaardige sonoriteit,
aan de rand van de stilte.'

Hoe kwam ik op het idee voor dit verhaal?
Eigenlijk was ik helemaal niet van plan een historisch verhaal te schrijven. Ik wilde iets doen met een oud instrument waar de geest van de eigenaar in was blijven zitten. Die (boze) geest zou ervoor zorgen dat de nieuwe eigenaar - een meisje dat de saxofoon op een rommelmarkt had gekocht - fantastisch zou kunnen spelen, maar ook steeds meer in de ban zou raken van de geest. (Vraag me niet waarom, maar toen leek dat een goed idee...)
Maar ja, om te weten waarom die geest zo boos was, moest ik wel weten wie dat was en wat hij tijdens zijn leven had meegemaakt. En zo verzon ik Patrice. Maar gaandeweg besefte ik dat het leven van Patrice veel te boeiend was om van hem alleen een schim uit het verleden te maken. Daarom besloot ik om alleen zíjn verhaal te vertellen en al de rest overboord te gooien. En zo is 'Aan de rand van de stilte' het boek geworden van Patrice en zijn fascinerende leermeester, Adolphe Sax.

Rechts: een kijkje in het atelier van Sax (ca. 1848).

Een fragment uit het boek
Er schoof een grijs waas voor mijn ogen. Sinds afgelopen zondag had ik Jean constant aan zijn hoofd lopen zeuren dat ik er alles, echt álles voor over had om saxofoon te leren spelen. Al zou ik het huis uit geschopt worden, onterfd worden! Niks kon het me schelen, als ik mijn droom maar kon volgen. Maar de prijs die mijn vader van me vroeg, was ontzettend hoog. Spioneren in het atelier van Sax! De man bedriegen die me zou helpen mijn droom waar te maken!
'Dat kan ik niet, papa,' snikte ik bijna. 'Ik kan zijn vertrouwen toch niet beschamen?'
'En mijn vertrouwen dan?' baste mijn vader. 'Heb je dat soms niet beschaamd? Stel jij die windbuil van een Sax boven je vader?'
Ik boog het hoofd. 'Nee, papa.'
Ik kneep mijn ogen even dicht om de tranen terug te dringen. Ik haalde diep adem, keek naar Raoux en begreep dat het zijn idee geweest was. Mijn vader zou zelf nooit zoiets hebben bedacht. Raoux was Sax zo mogelijk nog vijandiger gezind dan mijn vader. Raoux was een valserik, die niet zou aarzelen Sax op een slinkse manier buitenspel te zetten. En ik was een pion op zijn schaakbord geworden.'



Meer informatie

Adolphe Sax et Cie
Wikipedia
Meer over Adolphe Sax
De saxofoon






Beeld: Sax: litho door Baugniet (1844), AIAS Dinant; Saxofoon: Catalogus SAX200 MIM, Brussel; 50 rue St.-Georges toen:
 Le Monde Illustré, vol. 11, nr 555 (30/11/1867), Bibl. MIM Brussel, nu: meilleursagents.com; Atelier: L'Illustration, vol. 10, nr. 258 (05/02/1848), p. 357, Bibl. MIM Brussel; Foto Sax door Nadar (1869), Sax familiealbum, AIAS Dinant.