Anneriek van Heugten
Kinderboekenschrijver

Welkom!
Lorem ipsum
sed ut perspiciatis unde
sed ut perspiciatis unde

Over mij
Lorem ipsum
sed ut perspiciatis unde
sed ut perspiciatis unde

Boeken
Lorem ipsum
sed ut perspiciatis unde
sed ut perspiciatis unde

Z.E.S.
Lorem ipsum
sed ut perspiciatis unde
sed ut perspiciatis unde

Lezingen
Lorem ipsum
sed ut perspiciatis unde
sed ut perspiciatis unde

Vragen
Lorem ipsum
sed ut perspiciatis unde
sed ut perspiciatis unde
Het spook van de vuurtoren
Het vergeten graf
De villa in de duinen
Een geheim achter glas
De verboden bunker
Het verdwenen geweer
Het verdwenen geweer

Het boek van Gina

Als in de tuin achter het restaurant van haar vader een boom wordt uitgegraven, vindt Gina in de kuil een verroest koekblik met een geheimzinnige inhoud. Daaruit blijkt dat lang geleden iemand is veroordeeld voor iets wat hij niet heeft gedaan. Gina, Margot, Amber, Lars, Izmet en Dan proberen uit te zoeken wat er echt is gebeurd. Hun onderzoek brengt hen bij een prettig gestoorde kunstenares en op de kermis. De kunstenares wil hen graag helpen, maar bij enkele kermismensen veroorzaakt hun nieuwsgierigheid flink wat onrust...
Uitgeverij Clavis, ISBN 978-90-4482-002-7, 150 blz.

Dit vond Marie (11) van het boek:
'Een heel mooi laatste verhaal van een spannende serie. Misschien wel het best boek van de zes.'

Wie is Gina?
Gina woont met haar vader en vier grote broers boven Ristorante Paganini, de pizzeria van haar vader. Hij is een Italiaan, die lang geleden naar Zandplaat op vakantie kwam. Daar ontmoette hij Gina's moeder, werd verliefd en hij bleef in Zandplaat. Gina's moeder is overleden, daar hebben ze het allemaal nog erg moeilijk mee. Gina's moeder was een zus van Margots moeder.
Gina is creatief, ze knutselt graag. Ze is ook nogal verlegen en snel uit haar evenwicht. Omdat ze snel bloost, vindt ze zichzelf soms een echte muts. Maar ze kan ook enorm plezier maken met haar vrienden.

Hoe kwam ik op het idee voor dit boek?
Het laatste boek van Z.E.S.... daar moest ik wel even over nadenken. Ik had al vijf spannende boeken geschreven, waar zou ik deze keer eens over schrijven? Op een dag liep ik in Vlissingen over de kermis, die vlak bij het strand stond. En tegen de muur in de garage van mijn vader stond altijd een luchtbuks, waarmee hij de kraaien uit zijn tuin verjaagde. Ik bracht de kermis bij het strand en het geweer uit de garage samen in dit laatste boek. 

Een klein stukje uit het boek:
Langzaam komt de voetganger dichterbij. Het is een oude man. Hij loopt niet zo snel, maar wel kaarsrecht. Hij is lang, slank, zijn golvende haar is dik en wit en hij draagt een bril met goudkleurig montuur. Tot Gina's verbazing loopt hij het trapje van de woonwagen op, haalt een sleutel uit zijn broekzak en opent de deur.
Aan de gefluisterde opmerking 'Is dát Vincent?' hoort Gina dat Amber net zo verbaasd is als zij. Voor Gina echter van haar verbazing is bekomen, springt Amber achter het stroomhuisje vandaan en roept: 'Meneer! Meneer! Mogen wij even met u praten?'


© tekeningen Wouter Tulp